Kötü olmaya da hakkımız var. Mutsuz kalmaya, ağlamaya ve bağırmaya. Başarısız olabilmeli, pişmanlık duyabilmeli ve mantıksız davranabilmeliyiz. Yaşamalıyız yaşayabildiğimiz kadar ve canımızın istediği gibi. Değil mi? Hayır, hayat böyle bir şey değildir. Kim olduğumuzu belirleyen, bizden başka binlerce etken neyin nasıl olması gerektiğine karar vermiştir çoktan. Kaderin tatlı cilveleri kapitalizmle ele ele verip açlık eker, … Mutluluğun Resmi Kalsın, Sen Faturasını Kes okumayı sürdür